Facebook

YouTube

 

      czechowicekz

Logowanie

Logowanie przeznaczone jest dla członków naszego zboru.

 

Słowo od pastora

Andrzeja Lubera

/luty 2017 r./

 

            Rozpoczynamy kolejny rok. Wszyscy dostrzegamy jak kruche jest życie człowieka.

Jak mówi Słowo Boże: „Parą jesteście, która się ukazuje na krótko, a potem znika.” Jk 4,14.

Przychodzimy i odchodzimy. Ważne jest czy w ciągu naszego krótkiego życia daliśmy się znaleźć przez Boga, który nas wzywa do społeczności z sobą!

Myślę, że za każdym człowiekiem rozlega się wołanie Boga podobne do tego w ogrodzie Eden skierowane do Adama: „Adamie gdzie jesteś?”

Jest takie rozdwojenie w człowieku. Z jednej strony tęskni, pragnie poznania Boga, tej jedynej Skały, fundamentu, który jest nieporuszony. Prawdziwy, wyznaczający sens i cel życia każdego człowieka. Z drugiej strony człowiek ucieka od Boga, ukrywa się przed Nim, podobnie jak Adam. Ta ucieczka i ukrywanie się jest wynikiem tego, że człowiek nie chce znaleźć Boga, gdyż musiałby porzucić, zostawić i zrezygnować z rzeczy, które Bogu się nie podobają jak i poddać swoje życie pod Jego autorytet, władzę.

            Jednak tylko przyjście do Boga, Jego światła pozwoli nam odnaleźć prawdziwy pokój, sens i cel naszego życia. Ap. Jan zapisał słowa Pana:

„Odpowiedział im Jezus: Ja jestem chlebem żywota; kto do mnie przychodzi, nigdy łaknąć nie będzie, a kto wierzy we mnie, nigdy pragnąć nie będzie… tego, który do Mnie przychodzi, nie wyrzucę precz.” J 6,35.37.

Te najgłębsze pragnienia tęsknoty, łaknienia jakie są w człowieku może zaspokoić tylko Bóg i nasz Pan Jezus Chrystus, którego Bóg Ojciec posłał na tą ziemię.

Bóg przez wiarę, zaufanie Chrystusowi przebacza nam grzechy, dokonuje pojednania z sobą, które stało się faktem w Chrystusie Jezusie. Udziela nam swego pokoju, którego świat, żaden psycholog i terapeuta nie jest w stanie dać!

Sprawia, że zaczynamy żyć pełnią i prawdziwym życiem, które jest tylko w Bogu i Jego Synu Jezusie Chrystusie!

„A takie jest to świadectwo, że żywot wieczny dał nam Bóg, a żywot ten jest w Synu Jego.

Kto ma Syna, ma żywot; kto nie ma Syna Bożego, nie ma żywota.”  1J 5,11.12.

Czy już mamy życie wieczne, które darowane jest każdemu człowiekowi przez wiarę w Jego Syna Jezusa Chrystusa? Czy już pozwoliliśmy się Bogu znaleźć?

Czy gdy nas wzywa poprzez swoje Słowo, Pismo Święte czy nasze sumienie czy też różne wydarzenia w naszym życiu, czy życiu naszych bliskich, odpowiedzieliśmy: Jestem tutaj, ratuj mnie?! Czy wezwaliśmy Go, aby nam przebaczył i pomógł?

Niech ten Nowy Rok będzie rokiem poznania Boga i Jego Syna Jezusa Chrystusa, jako Pana i Zbawiciela, jako Tego, który stał się naszym życiem, źródłem wszelkiego błogosławieństwa!!! 

Ścieżka powrotu